• abana
  • abana

 

 

درختی که تلخش بود گوهرا    اگر چرب و شیرین دهی مرو را

همان میوه ی تلخت آرد پدید     ازاو چرب وشیرین نخواهی مزید

ابو شکور بلخی شاعر دوره سامانیان 

 

درختی که تلخ است وی را سرشت          گـرش برنشانی به  بــاغ بهشت

ور از جوی  خلدش به هنگام آب            به بیخ انگبین ریزی و شهد ناب

ســرانجام گوهر به کار آوَرَد

هـمان میوه ی تلخ  بـار آورد

حکیم ابوالقاسم فردوسی

سُستی

 

اگر بیضهٔ زاغ ظلمت سرشت            نهی زیر طاووس باغ بهشت

به هنگام آن بیضـه پروردنـش            ز انجـیر جنـت دهی ارزنش

دهـــی آبش از چشمهٔ سلسبیــل           به آن بیضه دَم دَردَمَد جبرئیل

شـود عاقــبت بیضــهٔ زاغ زاغ           بـرد رنج بیهوده طاووس باغ

مولانا عبدالله هاتفی